Thea Dubelaar Fanclub – Lemniscaatkrant: 'Dubelaar is een fenomeen!'

februari 29, 2012

FOTOGRAAF THEA: Vlieglopen!

Filed under: Uncategorized — theadubelaarclub @ 6:26 pm

FOTOGRAAF THEA – Carnaval: grote optochten over straten, overal ter wereld… Thea Dubelaar fotografeerde een optocht op Guadeloupe! Hier een stuk uit De Straf over Aagje en het vlieglopen!

'Kijk maar, ik kom los!'

‘Wat heb jij een lange benen,’ riep Jef zodra hij Aagje zag. Pas toen hij dat riep, zagen de anderen het ook. Aagje had de laatste tijd buitengewoon lange benen gekregen.
‘Het lijken wel stelten,’ zei oma die was komen theedrinken, maar Aagjes moeder vond dat ze meer de benen had van een hardloopster.
‘Nu hoef ik nooit meer hard te lopen,’ zei Aagje zelf, ‘met zulke lange benen ga ik ook vlug als ik langzaam loop.’
Ze ging meteen de straat op om het uit te proberen. Statig stapte ze over de stoep. Haar voeten tilde ze hoog op waardoor ze een beetje op een reiger begon te lijken. Dat zag ze toen ze voorbij een winkelruit kwam. Bijna vanzelf begonnen haar armen te vliegen, langzaam en statig. Het verbaasde haar niets dat ze een beetje los begon te komen van de grond.
‘Kijk uit, meisje,’ zei de groenteboer die een kist appels naar binnen haalde. ‘Voor je het weet ben je in de hemel!’
‘Met zulke dingen moet u niet spotten, groenteman,’ zei een strenge dame, die net de winkel in wilde gaan.
‘U heeft gelijk, mevrouw,’ antwoordde de groenteboer. Hij gaf zijn klanten altijd gelijk. ‘Maar het is toch een vreemd gezicht zo’n vliegend kind, waar of niet? Waarom doe je dat eigenlijk?’ vroeg hij aan Aagje. Die stopte met vlieglopen om het uit te leggen.
‘Jef zei dat ik lange benen had. Met lange benen kan je grote stappen maken.’
‘Grote stappen, gauw thuis,’ zei de strenge dame.
Aagje knikte. ‘Dat probeer ik nu juist te bewijzen. Dat je langzaam stappend, snel kunt lopen.’
‘Ik snap wat je bedoelt,’ begon de groenteman. ‘Maar wat ik niet begrijp, is waarom je met je armen wappert.’
‘Nou kijk,’ zei Aagje, ‘waar lijk ik op?’ Ze liep weer statig, haar voeten hoog optillend.
‘Een ooievaar, je bent precies een ooievaar,’ riep de strenge dame. ‘Vindt u niet groenteman?’
‘Dat kind heeft wel iets vogeligs over zich,’ antwoordde de groenteboer.
‘Dat vond ik ook,’ riep Aagje opgetogen, ‘en daarom ben ik erbij gaan fladderen. En dat werkt. Kijk maar, ik kom los.’
‘Hoe voelt het?’ vroeg de dame opgewonden. ‘Hoe voelt het om los te komen?’
‘Heerlijk,’antwoordde Aagje. ‘Het voelt licht en vrij.’ Ze vloogliep statig in een rondje. Er stonden inmiddels heel wat mensen te kijken. Sommigen trokken onwillekeurig hun voeten een voor een omhoog. Anderen bewogen een beetje met hun armen.
‘Je moet je eraan overgeven!’ riep Aagje bemoedigend. ‘Nergens aan denken. Gewoon statig stappen doen. laat fladderen nog maar even zitten. Het lopen komt eerst.’ Met een gelukzalige glimlach op haar gezicht stapte ze nu tussen de kijkende mensen door. De strenge dame was de eerste die mee stapte.
‘Wat is dit heerlijk!’ riep ze. ‘Je hebt gelijk, kind. Ik heb me in jaren niet meer zo jong en licht gevoeld.’
Aarzelend begonnen meer mensen mee te doen. Sommigen deden het ernstig met een diepe rimpel in hun voorhoofd. Anderen werden lacherig van het statige stappen. Ze riepen: ‘Kom op, doe mee!’ naar de mensen die langs de kant stonden te kijken. En omdat het echt heel prettig voelde om zomaar op een middag dwaas rond te stappen midden in een winkelstraat, deden er steeds meer mensen mee.
‘En nu fladderen,’ riep Aagje na een tijdje. ‘Voorzichtig en rustig beginnen. Nee, nee, niet te wild. Langzaam en sierlijk. Dan kom je los. Ik vlieg voorop. Wie wil, mag mee.’langzaam vloogliep Aagje de straat uit met de niet meer strenge dame vlak op haar hielen. Met een grote boog ging ze terug naar huis.

Heb je De Straf al gelezen? Niet alleen een grappig boek, maar ook een boek met een groot-groot geheim. Waarom doet Jef toch altijd zo akelig tegen Aagje? Ze is vastberaden om daar achter te komen. Maar Jefs geheim is groot.
MEER OVER DE STRAF

 

DE STRAF IN DE PERS:

 

 ‘Een prachtig en warm verhaal over hoe verschillend het leven eruit kan zien als je op jonge leeftijd iets ingrijpends meemaakt en dit al dan niet verwerkt (…) Een aanrader!’  -NBD|Biblion

 

 ‘Een aangrijpend, indringend verhaal. Je voelt je als lezer zo machteloos bij de gevoelens van Jef. Je voelt door de sfeer van het verhaal hoe zwaar die gebeurtenissen kunnen wegen. De ellende van Jef tegenover de luchtigheid van Aagje zorgen voor een mooi contrast. Een vlot en pakkend verhaal over gevoelens, herinneringen en spijt.’  – Pluizuit.be

 

Advertenties

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.